روز پنج شنبه دو هفته قبل یعنی ۲۲/۱/۱۳۸۶
مطلبی در روزنامه اعتماد ملی چاپ شد بنام دفاع منطقی از نام خلیج فارس. من این مطلب را همان روزی که در سایت پایگاه خبری ایلاف دیدم قسمتی را ترجمه کردم و در
وبلاگم گذاشتم. دکتر حق شناس مدیر مسول روزنامه اعتماد ملی که در جریان این موضوع قرار گرفته بودند از من خواستند تا موضوع را به روزنامه بکشم و از این مساله به عنوان دفاع از هویت ایرانی بهره برداری شود که من هم با کمال میل پذیرفتم. قبل از این که به شهرستان بروم حدود شش صفحه تاریخ با کمک علی شریعت از صفحه بندهای خوب روزنامه بستم و تمام صفحه ها را هم دست همکارم کاوه شجاعی دادم و از او خواستم ترتیب چاپ آنهار ا بدهد که خوشبختانه یا بدبختانه بجز یکی هیچ کدام توفیق چاپ را نیافتند که یکی هم همین صفحه بود.
به هر تقدیر پس از چاپ این صفحه و این مطلب آقای یوسف عزیزی که ترتیب مصاحبه را با دکتر ابراهیم یزدی داده بودند (نام کامل ایشان یوسف عزیز بنی طرف است) به روزنامه زنگ زدند و کلی شاکی شدند که نه بابا من این حرف ها را نزده ام و شما برای خراب کردن چهره من این مطلب را چاپ کرده اید و من اصلا اعتقادی به خلیج عربی ندارم بلکه به نظر من این خلیج باید خلیج ایران و عرب باشد و قبلا هم این موضوع را نوشته ام و از آن دفاع کرده ام و..... وقتی که با این آقا صحبت کردم دیدم که با یک پان عرب دارم صحبت می کنم که متاسفانه در ایران نمک می خورد و نمکدان می شکند، کسی که معتقد است در بسیاری از مطبوعات ایرانی قلم می زند ولی مثل گاو نه(۹) من شیر ( گاوی که نه من شیر می داد ولی پس از دوشیدن با پا سطل شیر را وارو می کرد) شناسنامه ایرانی دارد اما دلش جای دیگری است.... در حدود نیم ساعتی که دعوای من و این آقا ادامه داشت و تمام تحریریه هم از بلند شدن صدای من تعجب کرده بودند چند نکته را در خلال صحبت های این به حساب خبرنگار به نظرم جالب آمد که برای روشن شدن اذهان دوستان هم که شده در اینجا می نویسم.
از قدیم گفته اند هر چه کرد با ما آن آشنا کرد... آقای عزیزی بنی طرف معتقد بودند که ما ۴ میلیون عرب در ایران داریم که در خوزستان زندگی می کنند... من قبلا هم در جواب یکی از نویسندگان روزنامه الغد اردن مطلبی در همین مورد نوشتم که با مراجعه به آن دیگر نیازی به توضیح نیست تنها با این توصیف که این آقا که فکر می کردند که من از اوضاع پرت می باشم معتقد بودند که در استان بوشهر و ایلام ما کلی عرب داریم اما وقتی متوجه شدند خودم بوشهری هستم و راجع به عربهای ایران مطالعه دارم بیخ قضیه را رها کردند. در حینی که داشتیم به هم بد و بیراه می گفتیم این آقا گفتند شما چرا به یک میلیارد عرب توهین می کنید... با شنیدن این حرف از یک طرف از پررویی این آقا داشتم می ترکیدم و از طرف دیگر از آمار دادنش خنده ام گرفت... کل جمعیت اعراب در دنیا .. آنهایی که جزو اتحادیه عرب هستند ولی نیمی از جمعیتشان هم عربی حرف نمی زنند ۳۵۰ میلیون نفر هم نیست. که این بار هم باشنیدن استدلال های من خاموش شد. من فکر می کنم که آمار آنها در مورد برادران عربمان در خوزستان هم بر همین آمار کیلویی استوار بوده است. سخن به درازا کشید اما باید بگویم که دعوای ما که از خلیج فارس به خوزستان کشیده شده بود در این موضوع هم تمرکزی کرد و آن هم نشستن اعراب بر روی گنج خداداد است. هر چه فکر کردم نفهمیدم این گنج کجا قرار دارد و هر چه اصرار کردم هم چیزی نگفت. نمی دانم شاید منظورش گنج نفت بوده باشد که باید خدمتشان عرض کنم نفت بیشتر در مناطقی چون آقاجری، گچساران، لآلی، هفتکل و بی بی حکیمه قرار دارد که هیچ کدام هم عرب نشین نیستند.
به هر حال امیدوارم که این گونه افراد به جای نشستن و خیال بافی و خیانت کردن کمی هم به سابقه زندگی کردن در این مملکت و نان و نمک این کشور را خوردن فکر کنند هر چند می دانم که سختی هایی هست و کم کاری های زیادی شده است. ما دوست داریم همه در کنار هم زندگی کنیم و خدمت همه عرض می کنم که خلیج فارس تا ابد فارس خواهد ماند و هیچ کس نمی تواند انگ عربی بودن به آن بزند و خوزستان جزو جدایی ناپذیر از مام میهن خواهد بود کما اینکه آذربایجان و کردستان و بلوچستان این گونه خواهند بود.
